ผลิตภัณฑ์(ทอตะวัน)

การเชื่อมโยงสถาบันการศึกษาและภูมิปัญญาชุมชนหน่วยงานหลัก: สถาบันศิลปวัฒนธรรมและพัฒนาสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต เป็นผู้สร้างความร่วมมือทางวิชาการและ

กิจกรรมพื้นที่เครือข่ายต้นแบบ: ครอบคลุมชุมชนในหลายภูมิภาค เช่น ปทุมธานี, เขมราฐ (อุบลราชธานี), เมืองน่าน (น่าน), เขาเต่า (ประจวบคีรีขันธ์) และ ลำสินธุ์ (พัทลุง) ซึ่งมีจุดเด่นด้านงานหัตถกรรมที่สะท้อนวิถีชีวิตและอัตลักษณ์ท้องถิ่น

การยกระดับสู่ผลิตภัณฑ์ร่วมสมัย (การสร้างมูลค่าเพิ่ม)
มองผ้าทอเป็น "ทุนวัฒนธรรม": ไม่ได้มองเป็นแค่ตัววัตถุดิบ แต่ใส่ใจเรื่องราว อัตลักษณ์ และความสัมพันธ์ของคนในชุมชนลงในผลิตภัณฑ์

การบูรณาการความรู้หลากหลายศาสตร์: ดึงความเชี่ยวชาญจากหน่วยงานภายในมหาวิทยาลัยรังสิต (เช่น แฟชั่นดีไซน์, การออกแบบ, การท่องเที่ยวและบริการ, บริหารธุรกิจ) ร่วมกับเครือข่ายภายนอก เพื่อให้ได้ผลิตภัณฑ์ที่มีดีไซน์ทันสมัย ตอบโจทย์การใช้งาน และเข้ากับไลฟ์สไตล์ปัจจุบัน

วัยรุ่นกับการพัฒนาและสืบสาน (การมีส่วนร่วมของคนรุ่นใหม่)
พื้นที่สร้างสรรค์: เปิดโอกาสให้นักศึกษาและคนรุ่นใหม่ร่วมออกแบบกับชุมชน เช่น โครงการ Creative Young Designers เพื่อนำความคิดสร้างสรรค์มาปรับใช้กับผ้าขาวม้าและผ้าทอมือ

ผลลัพธ์การอนุรักษ์: เปลี่ยนจากการอนุรักษ์แบบดั้งเดิม (คงสภาพเดิมไว้) มาเป็นการทำให้ภูมิปัญญาท้องถิ่นสามารถปรับตัว ดำรงอยู่ได้ในบริบทสังคมใหม่ และสร้างการเรียนรู้ร่วมกันของทุกฝ่ายอย่างยั่งยืน